Ἐγὼ τώρα ἐξαπλώνω ἰσχυρὰν δεξιὰν καὶ τὴν ἄτιμον σφίγγω πλεξίδα τῶν τυράννων δολιοφρόνων . . . . καίω τῆς δεισιδαιμονίας τὸ βαρὺ βάκτρον. [Ἀν. Κάλβος]


****************************************************************************************************************************************

.

.
-----------

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΙΣ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΕΠΟΧΗΣ

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΙΣ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΕΠΟΧΗΣ
ΔΩΡΟ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΜΑΣ - κλικ στην εικόνα

.

.
ΔΩΡΟ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΜΑΣ - κείμενα του Παν. Μαρίνη δημοσιευμένα μεταξύ Σεπτεμβρίου 2016 και Απριλίου 2017.
******************************************************

ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΣΒΑΣΤΙΚΑΣ

ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΣΒΑΣΤΙΚΑΣ
ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΣΒΑΣΤΙΚΑΣ - ΔΩΡΟ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΜΑΣ - κλικ στην εικόνα

.

.
ΔΩΡΟ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΜΑΣ - κλικ στην εικόνα
****************************************************************************************************************************************

ΤΟ ΝΕΟΝ ΒΙΒΛΙΟΝ ΤΟΥ ΠΑΝ. ΜΑΡΙΝΗ

ΤΟ ΝΕΟΝ ΒΙΒΛΙΟΝ ΤΟΥ ΠΑΝ. ΜΑΡΙΝΗ
κλικ στην εικόνα
****************************************************************************************************************************************

TO SALUTO LA ROMANA

TO SALUTO  LA ROMANA
ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΓΙΑ ΜΕΡΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
****************************************************************************************************************************************

ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΑΠΟΔΕΙΞΙΣ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΕΩΣ ΤΩΝ ΓΙΓΑΝΤΩΝ

ΕΥΡΗΜΑ ΥΨΗΛΗΣ ΑΞΙΑΣ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΤΟΣΟΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΜΕΛΕΤΗΝ ΤΗΣ ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑΣ ΟΣΟΝ ΚΑΙ ΔΙΑ ΜΙΑΝ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΘΕΜΕΛΙΩΣΙΝ ΤΗΣ ΙΔΕΑΣ ΤΟΥ ΠΡΟΚΑΤΑΚΛΥΣΜΙΑΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΙ Η ΑΝΕΥΡΕΣΙΣ ΤΟΥ ΜΟΜΜΙΟΠΟΙΗΜΕΝΟΥ ΓΙΓΑΝΤΙΑΙΟΥ ΔΑΚΤΥΛΟΥ! ΙΔΕ:
Οι γίγαντες της Αιγύπτου – Ανήκε κάποτε το δάχτυλο αυτό σε ένα «μυθικό» γίγαντα
=============================================

.

.
κλικ στην εικόνα

.

.
κλικ στην εικόνα

.

.
κλικ στην εικόνα

.

.
κλικ στην εικόνα

1 Ιουνίου 2011

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ! Η ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΕΦΘΑΣΕ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ ΤΩΝ "ΝΕΩΝ"

Η ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ ΕΦΘΑΣΕ ΣΕ ΤΕΤΟΙΑ ΕΠΙΠΕΔΑ ΠΟΥ ΣΥΝΕΚΙΝΗΘΗ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΤΟ "ΣΥΣΤΗΜΑ" ΚΑΙ ΕΓΙΝΕ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ ΣΤΑ "ΝΕΑ" ! ΑΣ ΕΥΧΗΘΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΝΑ ΣΗΜΑΝΗ ΤΟΝ ΕΞΥΠΝΙΣΜΟ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΜΑΣ !

SOS για το έγκληµα

Σκοτώνουν ακόµη και για λίγα ευρώ

Εκρηξη των ένοπλων ληστειών καταγράφει η Αστυνοµία, ενώ οι δράστες εµφανίζονται πλέον βαριά οπλισµένοι και αποφασισµένοι

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΣΤΕΛΙΟΣ ΒΡΑ∆ΕΛΗΣ , svradelis@dolnet.gr

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τετάρτη 1 Ιουνίου 2011

Η Αστυνοµία απέκλεισε χθες το οικοδοµικό τετράγωνο στη Λυκόβρυση όπου βρίσκεται το κοσµηµατοπωλείο του Γ. Αλεξόπουλου, ο οποίος έπεσε νεκρός από τα πυρά των ληστών
Εκρηξη στις δολοφονίες από την αρχή του χρόνου διαπιστώνει η Αστυνοµία. Μάλιστα, οι εκτιµήσεις αναφέρουν αύξηση σε ποσοστό που ξεπερνάει το 40% σε σύγκριση µε το αντίστοιχο χρονικό διάστηµα του 2010, όπως αποκαλύπτεται από τα καθηµερινά δελτία εγκληµατικότητας.

«Τα πράγµατα έχουν γίνει πολύ άγρια. Πολλά όπλα κυκλοφορούν και χρησιµοποιού- νται ακόµη και για ληστείες σεπερίπτερα και µίνι µάρκετ», λέει στα «ΝΕΑ» ανώτερος αξιωµατικός της ΕΛ.ΑΣ. που κρούει τον κώδωνα του κινδύνου κυρίως για τους ηλικιωµένους.

«Σε διάστηµα µικρότερο του ενός µήνα καταγράφηκαν 5 δολοφονίες ηλικιωµένων ανθρώπων σε διάφορες περιοχές της χώρας. Σύµφωνα µε τα πρώτα στοιχεία, τα θύµατα είχαν κάνει ανάληψη των χρηµάτων τους από τους τραπεζικούς τους λογαριασµούς τις προηγούµενες ηµέρες», αναφέρει.

Οι περισσότεροι από τους ηλικιωµένους πέθαναν από την ασφυξία που τους προκάλεσαν τα δεσµά µε τα οποία τους ακινητοποίησαν οι ληστές. ∆εκάδες επίσης είναι οι καταγγελίες για ληστείες εις βάρος ηλικιωµένων µε σκοπό να τους αρπάξουν το κοµπόδεµα.

Η χθεσινή δολοφονία του κοσµηµατοπώλη Γιώργου Αλεξόπουλου, η απόπειρα δολοφονίας του συναδέλφου του στα Κ. Πατήσια την περασµένη εβδοµάδα, αλλά ακόµη και η δολοφονία του 44χρονου Μανόλη Καντάρη στην οδό Ηπείρου δείχνουν, όπως λένε οι αστυνοµικοί, την ευκολία µε την οποία αφαιρείται η ανθρώπινη ζωή. «Παλιά τα Καλάσνικοφ τα χρησιµοποιούσαν για τις ληστείες των τραπεζών. Τώρα τα χρησιµοποιούν ακόµη και για να κλέβουν περίπτερα. Και ακόµη πιο εύκολα τραβάνε σκανδάλη. Η ανθρώπινη ζωή µοιάζει να είναι ασήµαντη για τους κακοποιούς», επισηµαίνει στα «ΝΕΑ» αξιωµατικός της Ασφάλειας, που παραδέχεται πως ποτέ στο παρελθόν το έγκληµα δεν ήταν τόσο άγριο.

Πάντως, είναι σηµαντικά τα ποσοστά των εξιχνιάσεων στις ανθρωποκτονίες. Από τα στοιχεία της Γενικής Αστυνοµικής ∆ιεύθυνσης Αττικής αποδεικνύεται πως το 65-70% των κακοποιών που συλλαµβάνονται για ανθρωποκτονίες είναι αλλοδαποί. Πάντως, σε µεγάλο ποσοστό και τα θύµατα είναι αλλοδαποί.

Παρόµοιο σχεδόν και το ποσοστό των κακοποιών που συλλαµβάνονται για κλοπές και διαρρήξεις, µε τους αλλοδαπούς να αποτελούν το 60% των συλληφθέντων. «Σε αυτού του είδους τα εγκλήµατα, βάσει νόµου, τις περισσότερες φορές είναι αδύνατη η προφυλάκισή τους,µε αποτέλεσµα ύστερα από µια 1-2 ηµέρες στα κρατητήρια να είναι και πάλι έξω και συνήθως µε ακόµη πιο άγριες διαθέσεις», παρατηρεί ανώτερος αξιωµατικός της Ασφάλειας που δηλώνει εξαιρετικά προβληµατισµένος από τη διάσταση που έχει λάβει το µικροέγκληµα.

ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ. Οι περιοχές που έχουν χτυπήσει κόκκινο στην εγκληµατικότητα είναι πολλές και προβληµατίζουν ιδιαίτερα την ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ. Στο Κέντρο της Αθήνας, ύστερα από τη δολοφονία του Μανόλη Καντάρη για µια κάµερα των 120 ευρώ, έχει αυξηθεί αισθητά η αστυνοµική παρουσία. Σε περιοχές όµως µε χρόνια προβλήµατα εγκληµατικότητας, όπως ο Ασπρόπυργος, το Μενίδι, το Περιστέρι, το Αιγάλεω,η Νίκαια, η Κυψέλη, τα Πατήσια αλλά και το Μαρούσι, το Χαλάνδρι, οι Αµπελόκηποι, ο Βύρωνας και το Φάληρο, συνεχώς ανεβαίνουν οι δείκτες της εγκληµατικότητας.

Σε έναν µόλις µήνα έχουν καταγραφεί πέντε δολοφονικές επιθέσεις εις βάρος ηλικιωµένων

Του έστησαν ενέδρα θανάτου µε Καλάσνικοφ
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΛΙΑ ΝΕΣΦΥΓΕ

Ο ΤΡΙΑΝΤΑΤΕΤΡΑΧΡΟΝΟΣ κοσµηµατοπώλης Γιώργος Αλεξόπουλος προστέθηκε χτες στον κύκλο της βίας όπου η ανθρώπινη ζωή αποτιµάται σε µερικές δεκάδες ή έστω εκατοντάδες ευρώ. Επεσε νεκρός στην πόρτα του καταστήµατός του χτυπηµένος από ληστές, οι οποίοι του είχαν στήσει ενέδρα την ώρα που ξεκλείδωνε την πόρτα του, στην πλατεία της Λυκόβρυσης. Αφησε πίσω του ένα κοριτσάκι δεκαεπτά µηνών, ενώ σε λίγους µήνες θα γεννηθεί το δεύτερο παιδί του. ∆εκάδες κάτοικοι, περαστικοί και καταστηµατάρχες στην κεντρική πλατεία της Λυκόβρυσης έγιναν µάρτυρες της δολοφονίας. Ακουσαν τον υπόκωφο θόρυβο από τους πυροβολισµούς, τις φωνές και είδαν τον γείτονά τους πεσµένο αιµόφυρτο. Με ασθενοφόρο το θύµα µεταφέρθηκε στο νοσοκοµείο, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του.

Οι ληστές, οπλισµένοι µε Καλάσνικοφ και πιστόλι, έχοντας καλύψει τα πρόσωπά τους µε κράνη, εισέβαλαν στις 9.10 στο κοσµηµατοπωλείο της οδού Πλαστήρα. Ο κοσµηµατοπώλης πιθανότατα προσπάθησε να αντιδρά σει και τότε τον πυροβόλησαν τουλάχιστον δυο φορές στον λαιµό και στο στήθος τραυµατίζοντάς τον θανάσιµα. Οι δράστες, όπως εκτιµάται, είχαν παρακολουθήσει τον Γιώργο Αλεξόπουλο, γνώριζαν τις κινήσεις του και τη διαδροµή από το σπίτι του, που βρίσκεται κοντά στο κοσµηµατοπωλείο, µέχρι το κατάστηµα.

«∆εν πρόλαβε ούτε καν να µπει στο κατάστηµα. Τον αιφνιδίασαν µε το που άνοιξε την πόρτα. Στόχος τους, όπως φαίνεται, ήταν το χρηµατοκιβώτιο όπου είχε τα ακριβότερα κοσµήµατα», περιγράφει η κ. Ελένη Παυλίδου. Γεροδεµένος, ψηλός και αθλητικός, όπως τον περιγράφουν οι γείτονες, ο 34χρονος, που έπαιζε µάλιστα µπάσκετ στην τοπική οµάδα της Λυκόβρυσης, πιθανότατα προσπάθησε να αντιδράσει. Οι ένοπλοι µετά την δολοφονία, σύµφωνα µε τις µαρτυρίες, έφυγαν πεζοί, χωρίς ακόµα να έχει εξακριβωθεί αν µετά την αιµατηρή εξέλιξη πρόλαβαν να αρπάξουν κοσµήµατα.

Η ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΑ. Σε µικρή απόσταση βρέθηκε µια κλεµµένη µοτοσυκλέτα που εκτιµάται ότι είχαν χρησιµοποιήσει για να µεταβούν στο χρυσοχοείο ή σκόπευαν να χρησιµοποιήσουν για τη διαφυγή τους οι δράστες και σε µικρή απόσταση το Καλάσνικοφ και ένα όπλο. «Μέσα σε κλάσµατα του δευτερόλεπτου χάθηκε µια ζωή.

Οπως µου περιέγραψαν γείτονες, δεν ακούστηκαν θόρυβοι από πυροβολισµούς. Ακούστηκε ένας υπόκωφος θόρυβος και µετά οι φωνές γειτόνων που τον είδαν σωριασµένο µπρούµυτα. Κάποιοι που είδαν τους δράστες να φεύγουν περιγράφουν ότι ο ένας είχε κρεµασµένο στον ώµο του το Καλάσνικοφ. Ο τρόµος έφθασε στη γειτονιά µας», προσθέτει η κ. Παυλιδου.
Εννέα αιµατηρές ληστείες τον Μάιο

Ληστείες µετά φόνων ή απόπειρες ανθρωποκτονιών µε κίνητρο τη ληστεία τον Μάιο:

10/5
ΑΘΗΝΑ
∆ολοφονείται για µια κάµερα ο Μανόλης Καντάρης.

10/5
ΤΡΙΦΥΛΙΑ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ
∆ολοφονηµένος σε θαµνώδη περιοχή κοντά στο σπίτι του στη Σπηλιά Τριφυλίας βρέθηκε 79χρονος. Στο σπίτι, όπου έµενε µόνος του, υπήρχαν ίχνη διάρρηξης και επικρατούσε αναστάτωση.

18/5
ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ
Φιµωµένος, θύµα δολοφονίας βρέθηκε ένας ηλικιωµένος στο σπίτι του στο Ξυλόκαστρο. Κίνητρο ήταν η ληστεία.

19/5
ΚΑΤΩ ΠΑΤΗΣΙΑ
Οι ένοπλοι ληστές τραυµατίζουν βαρύτατα κοσµηµατοπώλη, τον οποίο λήστεψαν µέσα στο κατάστηµά του.

19/5
ΒΟΛΟΣ
55χρονη δολοφονείται µέσα στο σπίτι της. Οι δράστες αναστάτωσαν το σπίτι για να κλέψουν χρήµατα και χρυσαφικά.

22/5
ΜΩΛΟΣ ΦΘΙΩΤΙ∆ΑΣ
Τρεις δράστες που είχαν καλύψει τα πρόσωπά τους εισέβαλαν σε σπίτι ηλικιωµένου. Με την απειλή µαχαιριού, λήστεψαν τον ηλικιωµένο και την οικιακή βοηθό του.

23/5
ΛΑΜΙΑ
Τέσσερις ληστές εισέβαλαν σε σπίτι τριµελούς οικογένειας και αφού τους κράτησαν όµηρους, µε την απειλή µαχαιριού τους λήστεψαν.

25/5
ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΚΡΗΤΗΣ
∆εµένος χειροπόδαρα βρέθηκε νεκρός 97χρονος µέσα στο σπίτι του στο Ηράκλειο. Κίνητρο ήταν η ληστεία.

31/5
ΛΥΚΟΒΡΥΣΗ
∆ολοφονείται από ληστές ο κοσµηµατοπώλης Γιώργος Αλεξόπουλος.

---------------------

[ ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ ]

ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: 1 Ιουνίου 2011
Τα νέα δεν είναι καλά από το μέτωπο της εγκληματικότητας. Σύμφωνα με στοιχεία που αποκαλύπτουμε σήμερα, αυξήθηκαν οι ανθρωποκτονίες κατά 40% από τις αρχές του έτους, με δράστες στην πλειονότητά τους αλλοδαπούς.
Αύξηση ειδικότερα ση µειώνουν οι ληστείες µετά φόνου, µε θύµατα κυρίως ηλικιωµένους, αλλά και εργαζοµένους που βρέθηκαν απέναντι σε κακοποιούς. Οπως συνέβη χθες στη Λυκόβρυση, µε τον ατυχή κοσµηµατοπώλη (ρεπορτάζ στις σελίδες 8-9).
Αν ανατρέξουµε στο αστυνοµικό δελτίο των τελευταίων ετών, θα καταλήξουµε σε ανησυχητικά συµπεράσµατα για τα χαρακτηριστικά που παίρνει το κοινό έγκληµα.
Οι σύγχρονοι κακοποιοί χρησιµοποιούν ευρηµατικές µεθόδους, φέρουν βαρύ οπλισµό, αξιοποιούν τις νέες τεχνολογίες για την κατόπτευση και παραβίαση χώρων.
Και κυρίως, είναι αδίστακτοι. Με το παραµικρό αφαιρούν ανθρώπινες ζωές. Καµία σχέση µε τον παλαιό «µπουκαδόρο» µε τα υποτυπώδη διαρρηκτικά εργαλεία, ο οποίος απέφευγε να βάψει τα χέρια του µε αίµα.
Αυτή η εξέλιξη έχει συγκεκριµένες αιτίες. Συνδέεται µε την οικονοµική κρίση, την παράνοµη µετανάστευση, τη µετατροπή χώρων όπως είναι οι φυλακές και τα «γκέτο» των πόλεων σε σχολεία εγκληµατικότητας.
Η Πολιτεία, η οργανωµένη κοινωνία και οι πολίτες δεν πρέπει να µείνουν µε σταυρωµένα χέρια.
Πρέπει να καταφύγουν συστηµατικά σε µέσα και µεθόδους που ανεβάζουν τον βαθµό δυσκολίας σε όσους θα επιβουλευτούν περιουσίες και ζωές.
Φυσικά το πρώτο επίπεδο άµυνας αφορά τους ίδιους τους πολίτες, οι οποίοι πρέπει να παίρνουν στοιχειώδη µέτρα προφύλαξης. Η ενηµέρωση για τους τρόπους αντίδρασης που διασφαλίζουν τη ζωή τους, η διακριτικότητα στην κατοχή και διακίνηση χρηµάτων και πολύτιµων αντικειµένων και η κατά το δυνατόν «θωράκιση» του χώρου τους, είναι πλέον αναγκαία.
Ενα άλλο επίπεδο αντιµετώπισης του εγκλήµατος είναι ο δήµος και η γειτονιά.
Αυτό επιβάλλει στην Τοπική Αυτοδιοίκηση να φωτίζει τους δρόµους, να «χαρτογραφεί» τους ηλικιωµένους που ζουν µόνοι, να εντοπίζει τα σηµεία υψηλού κινδύνου και να ενηµερώνει τακτικά τους δηµότες.
Αλλά η καταπολέµηση του εγκλήµατος είναι υπόθεση της οργανωµένης Πολιτείας κατά κύριο λόγο.
Το κράτος οφείλει να προστατεύει τους πολίτες µε σύγχρονη αστυνόµευση.
Αυτό απαιτεί νέο εξοπλισµό, ηλεκτρονικά αρχεία, συλλογή πληροφοριών, εκπαίδευση, διεθνή συνεργασία.
Αλλά πάνω απ’ όλα επαρκή παρουσία των αστυνοµικών δυνάµεων στον δρόµο.
Είναι χαρακτηριστικό ότι οι περιπολίες της Οµάδας ∆ΙΑΣ περιόρισαν πολλούς τύπους εγκληµάτων.
Η κυβέρνηση οφείλει να προλάβει την επέκταση της εγκληµατικότητας, αλλά και του φόβου που προκαλεί.
Το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη οφείλει να υπερασπιστεί τον τίτλο του...

ΠΟΙΟΣ ΚΑΤΕΒΑΣΕ ΤΟ ΠΑΝΤΕΛΟΝΙ ΠΟΙΟΥ ?


Ακρότητες κατά τη φυγή των βουλευτών
Του Κωνσταντινου Zουλα ---http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_100009_01/06/2011_444197
«Αν δεν κρατούσε την ψυχραιμία του ο οδηγός, ειλικρινά δεν φαντάζομαι τι θα συνέβαινε. Ξαφνικά περίπου 80-100 άτομα, που αδυνατώ να περιγράψω, άρχισαν να μας φτύνουν, να πετούν μπουκάλια στα τζάμια, κάποιοι προσπάθησαν μέχρι και να ανέβουν πάνω στο αυτοκίνητο, ενώ ένας από αυτούς κατέβασε το παντελόνι του για να μας δείξει τα γεννητικά του όργανα. Δεν νομίζω ότι οι άνθρωποι αυτοί είχαν καμία σχέση με την πλειοψηφία όσων διαδηλώνουν στο Σύνταγμα, και τους οποίους -ειλικρινά πιστέψτε με- καταλαβαίνουμε απολύτως όσοι είμαστε βουλευτές»...
Λίγο μετά τα μεσάνυχτα ο Χρήστος Πρωτόπαπας διηγείται στην «Κ», εμφανώς σοκαρισμένος, τι έζησε λίγο νωρίτερα στην προσπάθειά του να βγει από τη Βουλή. Ηταν από εκείνους που δεν δέχθηκαν να υπακούσουν στην εντολή που είχε δώσει νωρίτερα η Αστυνομία. «Καλύτερα να σας φυγαδέψουμε από την πίσω πόρτα, έχει συγκεντρωθεί πολύς κόσμος και είναι επικίνδυνο να βγείτε από τη Βασ. Σοφίας» ήταν το μήνυμα που έφτασε στην Ολομέλεια στις 9.30 το βράδυ. «Δεν νοείται βουλευτές να φυγαδεύονται από το ελληνικό Κοινοβούλιο. Αυτά δεν συνέβησαν ούτε στη χούντα», απάντησε ο πρόεδρος της Βουλής. Με την άποψη του κ. Πετσάλνικου συμφώνησαν αρκετοί βουλευτές που έμελλε ωστόσο να ζήσουν ό, τι και ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ. Οι Μ. Βορίδης, Κ. Μαρκόπουλος, Κ. Γείτονας, Β. Εξαρχος, Χρ. Τζαβάρας ήταν εξ αυτών που ήρθαν ενώπιοι ενωπίοις με «Αγανακτισμένους» πολίτες που αποφάσισαν χθες ακόμη και να προπηλακίσουν αδιακρίτως όποιους έβλεπαν μπροστά τους. Παραμένει αναπάντητο γιατί η Αστυνομία δεν είχε τοποθετήσει έστω και διακριτικά κάποιες δυνάμεις της στο ύψος της Ακαδημίας, όπως και τις προηγούμενες ημέρες, ενθαρρύνοντας έτσι όσους «κατόρθωσαν» να «φυλακίσουν» τους βουλευτές. Το ανησυχητικότερο, όμως, είναι ότι περίπου 20 εκπρόσωποί μας δέχθηκαν κάτι που δεν έχει προηγούμενο στην πρόσφατη κοινοβουλευτική ιστορία. Να διαφύγουν από τη Βουλή σαν τους κλέφτες, πεζή, συνοδεία αστυνομικών. Με φακούς, στο σκοτάδι του Εθνικού Κήπου...
-----------------------------------------------
ΜΗΝ ΠΡΟΚΑΛΕΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ κ. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑ!!! ΤΟ ΠΟΙΟΙ ΗΣΑΝ ΑΥΤΑ ΤΑ 300 ΑΤΟΜΑ (ΤΟΣΑ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΟΧΙ 80) ΤΑ ΕΙΔΑΜΕ ΣΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΚΑΘΑΡΑ!!! ΓΗΡΑΙΕΣ ΚΥΡΙΕΣ ΚΑΙ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΟΙ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ!!! ΔΕΙΤΕ ΚΑΛΑ ΤΑ ΠΛΑΝΑ!!!! Σ' ΑΥΤΟΥΣ, ΧΡΗΣΤΟ, --ΜΕ ΑΚΟΥΣ ???-- ΕΣΥ ΤΟΥΣ ΚΑΤΕΒΑΣΕΣ ΤΑ ΠΑΝΤΕΛΟΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΤΡΟΠΙΑΣΕΣ ΔΙΟΤΙ ΤΟΥΣ ΕΚΟΨΕΣ ΤΗΝ ΣΥΝΤΑΞΙ ΠΟΥΧΑΝ ΧΡΥΣΟΠΛΗΡΩΣΕΙ!!!! ΣΥ ΑΣΧΗΜΟΝΗΣΕΣ ΚΑΙ ΧΛΕΥΑΣΕΣ ΚΑΙ ΛΟΙΔΟΡΗΣΕΣ ΚΟΒΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ, ΤΟΝ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΙΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΕΣ ΜΙΑΣ ΖΩΗΣ!!! 1.500 ΕΥΡΩ ΤΟΝ ΜΗΝΑ ΠΛΗΡΩΝΑΝ ΣΤΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΣΟΥ ΤΑΜΕΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΟΨΗΣ ΤΩΡΑ ΤΗΝ ΖΩΟΥΛΑ ΤΟΥΣ, ΓΙΑ ΝΑΝΑΙ ΧΩΡΙΣ ΠΑΝΤΕΛΟΝΙ, ΧΡΗΣΤΟ!!! ΕΣΥ ΤΟΥΣ ΕΔΕΙΞΕΣ ΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΚΑ ΣΟΥ ΟΡΓΑΝΑ ΧΡΗΣΤΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΙΠΕΣ ΜΕ ΝΟΜΟ ΚΑΙ ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΟΤΙ ΕΚΕΙ ΓΡΑΦΕΙΣ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ ΤΟΥΣ ΗΛΙΚΙΑ!!!! ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ Ο ΠΟΛΙΟΘΡΙΞ ΠΟΥ "ΜΟΥΤΖΩΝΕ" ΤΙΣ ΛΙΜΟΥΖΙΝΕΣ "ΛΕΞΟΥΣ" ΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΓΟΡΑΣΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΤΟΥΣ, ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΤΟΥ ΕΙΣΦΟΡΕΣ!!! ΣΕΙΣ , ΧΡΗΣΤΟ, ΔΙΑΤΗΡΕΙΤΕ, ΩΣ ΚΑΙΣΑΡΕΣ ΚΑΙ ΕΠΙΚΥΡΙΑΡΧΟΙ ΠΟΥ ΕΙΣΘΕ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΚΤΩ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ, ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΦΘΟΝΟΥΣ ΔΟΡΥΦΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΡΑΒΔΟΥΧΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΣΤΥΝΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΑΦΟΡΟΛΟΓΗΤΟ ΚΑΙ ΤΙΣ ΛΙΜΟΥΖΙΝΕΣ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΑΝΟΙΞΑΤΕ ΚΑΙ ΓΥΜΝΑΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ, ΔΙΑ ΝΑ ΣΑΣ ΚΑΜΝΟΥΝ ΨΥΧΟΧΑΛΑΡΩΤΙΚΟ ΜΑΣΣΑΖ!!!
ΝΑΙ, κ. ΖΟΥΛΑ!!! ΑΥΡΙΟ, ΑΝ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΔΕΝ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΙΘΑΝΑ ΤΥΧΕΡΟΙ ΟΣΟΙ ΜΠΟΡΕΣΟΥΝ "Να διαφύγουν από τη Βουλή σαν τους κλέφτες"  --- ΑΣΧΗΜΟ ??? ΚΑΚΟ ???  ΣΥΓΓΝΩΜΗΝ, ΑΛΛΑ, ΧΡΗΣΤΟ, ΣΕΙΣ ΟΙ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟΙ, ΟΙ ΒΕΝΙΖΕΛΙΚΟΙ, Η ΠΑΡΑΤΑΞΙ ΣΟΥ (Ο ΠΑΠΠΟΥΣ ΤΟΥ ΝΥΝ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΥ), ΣΤΗΣΑΤΕ ΤΟ ΕΚΤΑΚΤΟ ΣΤΡΑΤΟΔΙΚΕΙΟ ΠΟΥ ΕΦΟΝΕΥΣΕ ΤΟΥΣ ΕΞ!! ΜΕ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΤΙ ΣΥΝΕΒΑΙΝΕ ??? ΑΥΤΟΙ "ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΜΑΝΑ" ???? ΜΑ, ΑΥΤΟΙ ΕΜΕΙΩΣΑΝ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΘΑ ΕΙΠΗΣ!!! ΝΑΙ, ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΑΝ ΑΥΤΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΞ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΟ ΨΕΥΔΟΣ!!! ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΧΕΙ ΟΤΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΧΡΗΣΤΟ!!! ΠΑΡΑΔΟΣΙΣ ΤΗΣ  ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ!!!

ΥΜΝΟΣ ΣΤΗΝ ΑΠΟΙΚΙΟΚΡΑΤΙΑ

ΠΙΟ ΩΡΑΙΟ ΥΜΝΟ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΣΙ ΤΗΣ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗΣ ΜΙΑΣ ΧΩΡΑΣ ΣΕ ΑΠΟΙΚΙΑ ΚΑΙ ΜΠΑΝΑΝΙΑ, ΔΕΝ ΕΧΩ ΔΙΑΒΑΣΕΙ! ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΕΝΝΑ ΣΑΣ κ. ΠΑΠΑΧΕΛΑ!!

Το κράτος μας και οι ξένοι
Του Aλεξη Παπαχελα
Είναι φορές που νιώθει κανείς ότι χάνουμε το μέτρο και κάθε αίσθηση σοβαρότητος. Αίφνης, για παράδειγμα, ξεσηκώνεται ένας ορυμαγδός αντιρρήσεων και δήθεν πατριωτικής βαβούρας επειδή οι «ξένοι» απαιτούν να έχουν δικούς τους τεχνοκράτες στις εφορίες, στον οργανισμό που θα αναλάβει τις αποκρατικοποιήσεις ή στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους. Είμαστε τόσο υπερήφανοι λοιπόν; Μήπως είναι τόσο τέλειες οι εφορίες μας και τόσο υποδειγματικοί οι εφοριακοί μας και δεν το έχουμε καταλάβει;
Η Ελλάδα βουλιάζει, γιατί οι πολιτικοί της διέλυσαν το κράτος έτσι ώστε να μπορούν να κυβερνούν εκείνοι ανεξέλεγκτα, και με το αζημίωτο, μαζί με συνδικαλιστές, κομματικούς και διαπλεκόμενους επιχειρηματίες. Τους βόλευε να μη δουλεύουν οι εφορίες γιατί έτσι μπορούσαν να σβήνουν πρόστιμα, να διατάσσουν επανελέγχους και να έχουν αγαστή συνεργασία με το βαθύ κομματικό-συνδικαλιστικό κράτος. Η ανοργανωσιά και η έλλειψη επαγγελματισμού κάλυπτε την ανομία και τη λοβιτούρα. Τι και ποιους ακριβώς απειλεί, λοιπόν, η έλευση ξένων τεχνοκρατών για να βοηθήσουν ή και να στελεχώσουν αυτές τις κρατικές υπηρεσίες; Ποια μικρά και μεγάλα συμφέροντα κόπτονται τόσο πολύ για την εθνική κυριαρχία; Μήπως θέλουν απλώς να κάνουν τη δουλειά τους και στο μέλλον με τον ίδιο ακριβώς τρόπο;
Υπάρχουν πολλά παραδείγματα στο παρελθόν μας που δείχνουν πόσο εθνικά αναγκαία ήταν η βοήθεια των ξένων. Από τους ξένους στρατιωτικούς συμβούλους, που μετέτρεπαν τη γενναιότητα σε πειθαρχία και επαγγελματισμό σε κρίσιμες στιγμές που η πατρίδα μας μεγάλωνε έως την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 όπου οι ξένοι μάς οργάνωσαν, κάναμε ένα θαύμα και βγάλαμε τον καλύτερό μας εαυτό.
Ας μη φοβόμαστε, λοιπόν. Ας δούμε τη γύμνια του κράτους μας κατάματα και ας πάρουμε όποια βοήθεια μπορεί να μας δώσει οιοσδήποτε για να γίνουμε ένα σοβαρό κράτος. Ακόμη και σήμερα τα πράγματα βελτιώνονται με μάχες και κόπο σε σημαντικούς τομείς του κράτους. Τα μικροσυμφέροντα, η διαπλοκή, οι συνδικαλιστές, οι κομματικοί δίνουν όμως μάχες οπισθοφυλακής γιατί θέλουν τη μιζέρια και την ανοργανωσιά προκειμένου να συνεχίσουν να επιβιώνουν και να βασιλεύουν. Είναι προφανές ότι προτιμούν να είναι αφεντικά και μικρονταβατζήδες σε μια εξαθλιωμένη και φτωχή Ελλάδα της δραχμής, παρά επαγγελματίες δημόσιοι υπάλληλοι με κανόνες και υψηλά στάνταρντς υπό την επίβλεψη έμπειρων τεχνοκρατών. Ας αφήσουν, λοιπόν, τα παραμύθια περί απώλειας κυριαρχίας οι πλασιέ του δήθεν πατριωτικού λαϊκισμού και ας κοιτάξουμε να φτιάξουμε ένα κράτος και μια χώρα που δεν θα ζητιανεύει κάθε τόσο για δανεικά, δεν θα ντρέπεται για την κατάντια της και θα μπορεί να συγκριθεί στα ίσια με την υπόλοιπη Ε.Ε.
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_2_01/06/2011_1295369

Δ. ΚΑΖΑΚΗΣ-Αυτή η χώρα... δεν μας ανήκει!

ΣΥΜΦΩΝΟΥΜΕ ΠΛΗΡΩΣ ΜΕ ΤΟ ΚΑΤΩΤΕΡΩ ΚΕΙΜΕΝΟΝ ΤΟΥ κ. ΚΑΖΑΚΗ, ΤΟ ΟΠΟΙΟΝ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΕΙ (κατά το μάλλον ή ήττον) ΚΑΙ ΤΑΣ ΙΔΙΚΑΣ ΜΑΣ ΘΕΣΕΙΣ

Σάββατο, 28 Μαΐου 2011


Η Ελλάδα και ο λαός της βρίσκονται μπροστά στη μεγαλύτερη απειλή που έχουν αντι­μετωπίσει ποτέ στην ιστορία τους!



 Δ. ΚΑΖΑΚΗΣ

«Είμαστε αποφασισμέ­νοι να σώσουμε τη χώρα», φέρεται να είπε ο πρωθυπουρ­γός στο Υπουργικό Συμβούλιο της Δευτέρας. Αυτό, ύστερα απ’ όλα όσα πέρασε η χώρα και ο λαός τον τελευ­ταίο χρόνο, μόνο σαν απειλή μπορεί να εκληφθεί.
Ναι, κύριοι, είναι αποφασισμένοι να μας σώζουν, τόσο η κυβέρνηση όσο και τα αφεντικά της εντός και εκτός Ελλάδας, μέχρις ότου δεν αφή­σουν πέτρα πάνω σε πέτρα. Εδώ και μήνες, πριν καν μας επιβληθεί το μνη­μόνιο και ο «μηχανισμός στήριξης», λέμε και ξαναλέμε ότι η Ελλάδα και ο λαός της βρίσκονται μπροστά στη μεγαλύτερη απειλή που έχουν αντι­μετωπίσει ποτέ στην ιστορία τους. Κι αυτή η απειλή είναι ικανή να αφανί­σει τη χώρα, να την αφήσει σε ερεί­πια χωρίς καμιά δυνατότητα ανοικο­δόμησης.
Καταστροφικές επιλογές
Όμως οι θιασώτες της «διαρθρωτι­κής προσαρμογής» τίποτε δεν ξέχα­σαν και τίποτε δεν έμαθαν. Λες και ζούμε ένα διαρκές déjà vu. Τα ίδια και τα ίδια, ξανά και ξανά. «Δεν υπάρχει περιθώριο για άλλη πολιτική», δήλω­σε στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ το βρά­δυ της Δευτέρας ο υπουργός Οικο­νομικών και ανήγγειλε για μια ακόμη φορά ότι χωρίς την εκταμίευση της 5ης δόσης τον Ιούνιο η χώρα θα πάει σε στάση πληρωμών. Τα ταμειακά δι­αθέσιμα της χώρας φθάνουν έως τα μέσα Ιουλίου, μετά δεν θα μπορούν να πληρωθούν μισθοί, συντάξεις και η χώρα «κατεβάζει ρολά», τόνισε. Σημείωσε, δε, ότι όποιος κι αν ήταν υπουργός Οικονομικών στη θέση του, θα ακολουθούσε την ίδια πολιτική.
Αλήθεια, τι χρειάζεται να πάθει ακόμη η χώρα για να αρχίσουμε να συζητάμε ριζικά διαφορετικές πο­λιτικές προτάσεις; 
Πόσες καταστροφές πρέπει να υποστούμε; Πού πρέπει να καταλήξουμε; Υπάρχει κάποιο κα­τώτερο όριο, κάποια «κόκκινη γραμ­μή» ή όχι; 
Όσοι σήμερα χαρακτηρίζουν ως «καταστροφή» πολιτικές προτάσεις που πάνε κόντρα στη λογική του μνη­μονίου, της Ε.Ε., του ευρώ και του ΔΝΤ, εξαργυρώνουν επιταγές μεταφορικά και κυριολεκτικά. Δεν τους καίγεται καρφί για τη χώρα και τον λαό της, που στη συνείδησή τους τα έχουν πουλή­σει προ πολλού. Γιατί λοιπόν να αντιταχτούν σήμερα σ’ αυτό που γίνεται;
Ωστόσο, το πρωτοφανές θράσος και η προσωπική αποκτήνωση που απαιτείται σήμερα για να υποστηρίξει κα­νείς τις ίδιες καταστροφικές επιλογές, επιτρέπει στους κυβερνώντες να εί­ναι εξαιρετικά κυνικοί. Να τι ομολόγη­σε στην ομιλία του στον ΣΕΒ (24/5) ο υπουργός Οικονομικών: «Πριν από έναν χρόνο, αυτή την εποχή, στο υπουργείο Οικονομικών αγωνιούσαμε, αν 15 κυβερνήσεις στις άλλες χώρες της Ευρωζώνης θα κατάφερναν να πείσουν τα Κοινοβούλιά τους, εγκαίρως, για να πληρωθεί στην Ελλάδα η πρώτη δόση του πρωτοφανούς δανείου των 80 δισ. ευρώ συν τα 30 δισ. ευρώ από το ΔΝΤ. Χρήματα που χρειαζόμασταν για να μην κηρύξουμε στάση πληρωμών. Χρήματα που χρειαζόμασταν για να αποπληρώ­σουμε ένα ομόλογο, που έληγε εκείνη την εποχή και, αν δεν το αποπληρώνα­με, η χώρα απλώς θα πτώχευε και δεν θα μπορούσε να πληρώσει μισθούς, συντάξεις, κοινωνικά επιδόματα, δη­μόσιες υπηρεσίες. Πράγματα που νομί­ζαμε ότι η Ελλάδα τα είχε ξεχάσει, πριν από πολλά χρόνια. Τους μήνες που εί­χαν περάσει, είχε γίνει μια προσπάθεια να πείσουμε τους Ευρωπαίους εταί­ρους μας, μέσα από τις δικές μας πρά­ξεις, για την ανάγκη δημιουργίας ενός μηχανισμού, που δεν υπήρχε μέχρι τό­τε στην Ευρώπη, για να στηρίξει οικο­νομίες σε δυσκολία. Ένας μηχανισμός που έγινε, κατ’ αρχάς, για την Ελλάδα, στη συνέχεια διαμορφώθηκε και για τις υπόλοιπες χώρες και με τις πρόσφατες αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλί­ου, θεσμοθετήθηκε και η μονιμότητά του, μετά το 2013».
Προσέξτε τι παραδέχεται ο κ. Παπακωνσταντίνου:
Τα χρήματα του μηχανισμού στήρι­ξης ήταν εξαρχής αναγκαία για να συνεχίσουμε να πληρώνουμε τα δανει­κά, δηλαδή τα ληξιπρόθεσμα ομόλογα, και όχι για να πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις.
Μισθούς και συντάξεις δεν θα εί­χε να πληρώσει το κράτος μόνο αν κήρυττε επίσημη πτώχευση. Κι αυτό γι­ατί; Διότι ο κ. Παπακωνσταντίνου και η παρέα του είναι πρόθυμοι να δώσουν τα πάντα στους δανειστές του κράτους. Μισθούς, συντάξεις, κοινωνικά επιδό­ματα, δημόσιες υπηρεσίες. Κάτι που ήδη συμβαίνει με το μνημόνιο. 
Ούτε που τους περνά από το μυαλό ότι πτώ­χευση μπορεί να σημαίνει πως χάνουν οι δανειστές.
Τους μήνες που προηγήθηκαν του μνημονίου, δηλαδή όλη την περίο­δο που μας έλεγαν ότι θα τα βγάλουμε πέρα μόνοι μας, η όλη πρεμούρα της κυβέρνησης ήταν να πείσει του «Ευρω­παίους εταίρους» να δημιουργηθεί ο μηχανισμός στήριξης με σκοπό να στη­ρίξει «οικονομίες σε δυσκολία». Δηλα­δή να εγγυηθεί τα λεφτά των κερδο­σκόπων και των τοκογλύφων.
Αυτό που ενδιέφερε από την αρ­χή τον κ. Παπακωνσταντίνου, τον κ. Παπανδρέου και τη λοιπή παρέα δεν ήταν τι θα γίνει με την ελληνική οικονομία, ούτε ποια θα είναι η τύχη της Ελλά­δας, αλλά πώς θα εξυπηρετήσουν εκείνες τις δυνάμεις που ήθελαν να εξανα­γκάσουν την ευρωζώνη να αποκτήσει μόνιμο μηχανισμό χρεοκοπιών. 
Ποιες ήταν αυτές οι δυνάμεις; Μα προφανώς αυτές που κερδίζουν ασύστολα από τη διαχείριση των χρεών και την κερδο­σκοπία με ομόλογα και παράγωγα στις αγορές.
Με λίγα λόγια, τι ομολογεί εδώ ο κ. Παπακωνσταντίνου; Ότι ο ίδιος και η κυβέρνηση Παπανδρέου είναι σε δια­τεταγμένη υπηρεσία, εντεταλμένοι να εξασφαλίσουν τα συμφέροντα των πιο αδίστακτων και κερδοσκοπικών δυνάμεων της αγοράς. Γι’ αυτό και δεν ιδρώ­νει το αυτί τους. Δεν τους αφορά ο δωσιλογισμός που διαπράττουν. Πατρίδα γι’ αυτούς δεν είναι παρά ένα ωραίο οικόπεδο σε μια προνομιακή γωνιά της διεθνούς οικονομίας και πολιτικής που μπορεί να εκποιηθεί εύκολα και γρή­γορα προς όφελος των παγκοσμιοποιημένων αγορών του κεφαλαίου. 
Τώρα αν υπάρχουν και 11 εκατομμύρια παρεί­σακτοι, αυτοί πολύ γρήγορα θα κατα­ντήσουν σαν τη νομαδική φτωχολογιά που ξεβράζει η θάλασσα στις ακτές της Ελλάδας.
Ανήκομεν στις αγορές
Άλλωστε η χώρα δεν ανήκει στον λαό της. Μας το διαβεβαιώνει και η Αριστερά αυτό. Ανήκει στο κεφάλαιο, στις αγορές, στην «Ευρώπη» και γενικά στη Δύση. Γι’ αυτό και ο Έλληνας εργάτης, ο Έλληνας εργαζόμενος πρέπει να ταυ­τίζεται με τον ξεριζωμένο και εξαθλι­ωμένο μετανάστη που σέρνεται από χώρα σε χώρα σε αναζήτηση του επι­ούσιου.
Κι επομένως ο ελληνικός λαός πρέπει να εθιστεί μόνιμα στην ιδέα ότι σαν πολίτης της Ευρώπης και του κό­σμου δεν έχει κανένα δικαίωμα στον τόπο του, στις ρίζες του, στην ίδια του την πατρίδα. 
Μπορεί ελεύθερα να πα­ρηγορείται με τις πανάρχαιες καταγω­γές της, να τη νοσταλγεί, όπως κάνου­με με το χωριό του παππού και της για­γιάς, αλλά δεν μπορεί να τη διεκδικεί. Δεν πρέπει με κανέναν τρόπο να πιστέψει ότι μπορεί να την κερδίσει. Πατρί­δα την εποχή των ανοιχτών συνόρων για το κεφάλαιο και την εργασία; Αν είναι δυνατόν! Πώς τολμάτε! 
Τι σημα­σία έχει αν δημοκρατία και ελευθερία δεν νοείται χωρίς την ανάδειξη του ερ­γαζόμενου λαού σε αφέντη του τόπου του; Τι σημασία έχει αν η εργατική τάξη είναι αδύνατον να συγκροτηθεί ως τέ­τοια χωρίς να αναπτύσσει πανεθνικούς δεσμούς, χωρίς να διεκδικεί το έθνος της; Τι σημασία έχουν όλα αυτά, όταν σήμερα έχουμε ακόμη και την ίδια την Αριστερά να εγγυάται την ελευθερία κίνησης κεφαλαίου και εργασίας διεκ­δικώντας ανοιχτά σύνορα; 
Ξεχάστε τα κινήματα των αμέτρητων ηρώων και μαρτύρων για την εθνική και κοινωνι­κή απελευθέρωση. Σήμερα προέχουν τα ευρωπαϊκά κονδύλια, η επικερδής συμμετοχή στο πιο απολυταρχικό οικο­δόμημα που γνώρισε η Ευρώπη από την εποχή του Χίτλερ.
Ποιος νοιάζεται για τη μικρή Ελλαδίτσα; Νοιάστηκε ποτέ η οικονομική και πολιτική ολιγαρχία που τη λεηλατεί επί δεκαετίες με στήριγμα την εξάρ­τηση και την υποτέλεια; Γιατί λοιπόν να νοιαστεί ο εργαζόμενος, ο εργάτης, ο επαγγελματίας, ο αγρότης; Ας την αφή­σουμε να καεί, να καταστραφεί, να ισοπεδωθεί. Και τι πειράζει αν αυτό ήδη σημαίνει μια γενικευμένη καταστροφή ανθρωπιστικών διαστάσεων και έναν νέο ξεριζωμό για τον ανθό της εργαζό­μενης κοινωνίας;
Η κρίση των κρίσεων
Η κρίση χρέους δεν είναι μια τυπική οικονομική κρίση. Δεν έχει καμιά σχέση με τον οικονομικό κύκλο που βρί­σκει κανείς στα εγχειρίδια. Ούτε πρό­κειται για ένα παραπροϊόν της δημο­σιονομικής κατάστασης του κράτους, όπως παπαγαλίζει η κυβέρνηση δεξιά και αριστερά. Ουσιαστικά αποτελεί τον συνδυασμό και την κορύφωση όλων των επιμέρους οικονομικών κρίσεων σε μια ενιαία διαδικασία που θέτει υπό αμφισβήτηση την ίδια την ύπαρξη ολό­κληρου του κυρίαρχου συστήματος οικονομίας και πολιτικής. Ποτέ καμιά άλλη μορφή κρίσης της οικονομίας της αγοράς δεν θέτει με τόσο επιτακτικό και άμεσο τρόπο τέτοιο ζήτημα επιβί­ωσης για το ίδιο το σύστημα, όσο η κρί­ση χρέους.
Με λίγα λόγια, η κρίση χρέους είναι η κρίση των κρίσεων, ή αλλιώς η μητέ­ρα όλων των κρίσεων στην οικονομία της αγοράς. Κι αυτό γιατί εκφράζει με τον πιο άμεσο και πρακτικό τρόπο την ολοκληρωτική χρεοκοπία του συνο­λικού τρόπου παραγωγής, την κατάρ­ρευση ολόκληρης της οικονομίας, της κοινωνικής συνοχής και της κυρίαρχης πολιτικής. Επομένως από αυτή την κρί­ση χρέους μπορεί να βγει μια χώρα μό­νο αν αναγεννηθεί.
Ιστορικά οι άρχουσες τάξεις μπο­ρούσαν να προχωρήσουν σε μια τέτοια αναγέννηση μέσα από την επίσημη πτώχευση του κράτους. 
Με τον τρόπο αυτό άλλαζαν ριζικά τους όρους ανα­παραγωγής του κεφαλαίου, τις οικονο­μικές δυνάμεις που βρίσκονται στις κο­ρυφές, αλλά και το πολιτικό προσωπικό που τις υπηρετεί. Φυσικά με τρομακτι­κό κόστος για ολόκληρη την κοινωνία και όχι μόνο για τους εργαζομένους.
Όμως, από την εποχή που το δανείσιμο κεφάλαιο κυριάρχησε στην παγκόσμια οικονομία και έφτασε να ξεπερνά 20 φορές το παγκόσμιο ΑΕΠ, η επίσημη πτώχευση, αυτή η παραδοσιακή λύση έσχατης ανάγκης για το σύστημα, συνι­στά μια τρομακτική απειλή για τις αγο­ρές κεφαλαίου διεθνώς. Με τις τράπε­ζες σήμερα να έχουν διαστάσεις κατά πολύ μεγαλύτερες από τα κράτη που τις φιλοξενούν, η επίσημη πτώχευση αποτελεί συνώνυμο της πιο ολέθριας καταστροφής. 
Τα κράτη υπό χρεοκοπία είναι καταδικασμένα να παραπαίουν προκειμένου να μην αποκαλυφθεί ότι οι χρηματαγορές δεν είναι μόνο παρα­σιτικές, αλλά και εντελώς άχρηστες για τους λαούς και τις ανάγκες τους.
Δεν υφίσταται κανένας, μα κανέ­νας πραγματικός οικονομικός λόγος να υπάρχει τόσο συσσωρευμένο χρέος, εκτός από την κερδοσκοπία των επενδυτών κεφαλαίου και των τραπεζών, αλλά και τη χρηματοδότηση των γιγα­ντιαίων πολυεθνικών μονοπωλίων της παγκόσμιας αγοράς. Το κεφάλαιο που βρίσκεται συσσωρευμένο στις χρημα­ταγορές και στις τράπεζες είναι πλασματικό. Και πλασματικό σημαίνει ότι δεν αντιστοιχεί σε πραγματικές διαδι­κασίες της οικονομίας και της παραγω­γής. Η διαγραφή του, το σβήσιμό του θα επηρεάσει μόνο τους ιδιοκτήτες του – επενδυτές, τράπεζες, πολυεθνικές – και καθόλου την οικονομία, η οποία μπορεί να λειτουργεί και χωρίς αυτό το πλασματικό κεφάλαιο. Αρκεί η οικονο­μία να πάψει να εξουσιάζεται από αυτή τη ληστοσυμμορία και τους πολιτικούς της εκπροσώπους.
Η θηλιά του ευρώ στον λαιμό των τραπεζών
Τα παπαγαλάκια προσπαθούν να τρομάξουν τον απλό κόσμο ότι η διαγραφή των χρεών θα σημάνει την πτώχευση των τραπεζών και έτσι θα χάσει τις καταθέσεις του. Δεν λένε όμως ότι όσο συνεχίζεται αυτή η ανατροφοδότηση του χρέους, τόσο περισσότερο εξανεμίζονται οι αποταμιεύσεις. Ούτε επίσης λένε ότι ακόμη και στην περίπτωση της κατάρρευσης των τραπεζών, οι λαϊκές καταθέσεις μπορούν κάλ­λιστα να αναπληρωθούν από ένα κράτος που διαθέτει το δικό του εθνικό νόμισμα. Κάτι που δεν μπορεί να συμβεί σε περίπτωση κατάρρευ­σης των τραπεζών εντός του ευρώ. Επιπλέον δεν λένε ότι σε περίπτωση κατάρρευσης των τραπεζών, οι πιο ευνοημένοι απ’ όλους θα εί­ναι οι οφειλέτες, δηλαδή όσοι χρωστάνε στις τράπεζες.
Και οι οφειλέτες;
Κι αυτό γιατί σε μια τέτοια περίπτωση θα τους χαριστούν τα δάνεια. Με την προϋπόθεση βέβαια ότι το κράτος αναλαμβάνει να ανασυ­γκροτήσει το πιστωτικό σύστημα από μηδενική βάση εκδίδοντας δικό του εθνικό νόμισμα.
Αντίθετα κατάρρευση τραπεζών εντός του ευρώ σημαίνει ότι οι δανειακές υποχρεώσεις των οφειλετών μεταφέρονται σε άλλες τράπε­ζες. Πράγμα για το οποίο θα φροντίσει η ΕΚΤ και τα παραρτήματά της σε κάθε κράτος - μέ­λος. Μόνο μέσα στο ευρώ τυχόν κατάρρευση των τραπεζών θα σημάνει εξαφάνιση των απο­ταμιεύσεων με ταυτόχρονη διατήρηση όλων των δανειακών υποχρεώσεων. Και να είστε βέ­βαιοι ότι με την τροπή που έχουν πάρει οι εξελίξεις στην ευρωζώνη, αργά ή γρήγορα θα έρθουν και οι καταρρεύσεις των τραπεζών. Αυτός είναι ο λόγος που οι πολιτικοί και οι γραφειο­κράτες της ευρωζώνης κάνουν τα πάντα για να τροφοδοτήσουν την κερδοσκοπία των τραπε­ζών μέσα από τη διαχείριση του χρέους και φυ­σικά την εκποίηση των χωρών υπό χρεοκοπία. 
Το πρόγραμμα εκποίησης ή αποκρατικοποιήσεων που έχει ανακοινωθεί αυτό το νόημα έχει. Προσφέρει τροφή στην κερδοσκοπική αδηφαγία των επενδυτών κεφαλαίου, των τρα­πεζών και των χρηματαγορών διεθνώς. Στόχος του προγράμματος δεν είναι τόσο να προσελ­κύσει κλασικούς πλιατσικολόγους-επενδυτές που κερδίζουν από τις αγοραπωλησίες περιουσιακών στοιχείων, αλλά κερδοσκόπους που αποσκοπούν σε εύκολα κέρδη μέσα από την τιτλοποίηση των επιχειρήσεων και της περι­ουσίας του Δημοσίου. Η χρηματιστική κυβεία με την αξία τής προ πώληση περιουσίας είναι το ζητούμενο και όχι η καθαυτό αγοραπωλη­σία της.
Το δίλημμα της κοινωνίας
Από την κρίση αυτή δεν μπορούμε να βγούμε με κανέναν άλλο τρόπο, παρά μόνο σαν ερείπιο μετά την κατάρρευση της ευρωζώνης, ή με την αναγέννηση της χώρας που θα επιβάλει ο ίδιος ο λαός. 
Στη φάση που βρισκόμαστε ο λαός σε με­γάλο βαθμό έχει πλέον ξεπεράσει το επίπεδο της διαμαρτυρίας. Δεν του αρκεί να διαμαρτύρεται. Μπορεί να μην βγήκε μαζικά στις πλατείες, όπως οι Ισπανοί, αλλά έχει κάνει μέσα σ’ έναν χρόνο από το μνημόνιο τις περισσότερες πανεργατικές απεργίες με πρωτοφανή μαζικότητα από κάθε άλλον λαό της Ευρώπης. Χώρια όλες οι άλλες μαζικές εκδηλώσεις και οι πρωτοβουλίες πολιτών. Όλα αυτά μαζί και η ταχύτητα των εξελίξεων τον έχει οδηγήσει πια στο συμπέρασμα ότι η διαμαρ­τυρία δεν αρκεί. Κι επομένως έχει μπροστά του το δίλημμα: 
Ή να λουφάξει γιατί δεν γίνεται τίποτε ή να εξεγερθεί και να πάρει την εξουσία. 
Αυτό το δίλημμα ταλανίζει την κοινωνία. Κι επειδή γνωρίζει πολύ καλά ότι αν δεν παρθεί η εξουσία και δεν επιβληθεί μια ριζικά διαφορετική πολι­τική ξεκινώντας λίγο ως πολύ από τα αιτήματα της μη αναγνώρισης και διαγραφής του χρέους, της εξόδου από το ευρώ, της εθνικοποίησης των τραπεζών με πρώτη την Τράπεζα της Ελλάδος, της παραγωγικής ανασυγκρότησης προς όφελος του λαού, τότε οι εξελίξεις θα είναι δραματικές. 
Το στοιχείο αυτό δεν υπάρχει στις κινητοποιήσεις των Ισπανών. Το κίνημα της πλατείας είναι πρω­ταρχικά κίνημα διαμαρτυρίας. Η ελληνική κοινω­νία είναι πιο μπροστά από αυτό. Είναι έτοιμη για ένα κίνημα εξουσίας, αρκεί να γεννηθεί με όρους μαζικής λαϊκής εμπιστοσύνης και συμμετοχής. 
Κι αυτό πρέπει να γίνει τώρα, πριν προλάβει να επιβληθεί η χούντα της «εθνικής συνεννόησης» και των «επωνύμων».
http://dimitriskazakis.blogspot.com/2011/05/blog-post_28.html